Jak grać w CYOA z AI, jeden wybór po drugim

CYOA z AI to przygoda, w której następna strona nie istnieje, dopóki nie wybierzesz. Te kroki pomogą ci mocno zacząć i sprawić, że każdy wybór się liczy.

Co znaczy NSFW CYOA na tej stronie

CYOA to skrót od choose your own adventure, czyli „wybierz własną przygodę”: historia opowiadana w drugiej osobie, która zatrzymuje się w kluczowych momentach i pyta, co robisz. W Polsce ten gatunek zna się głównie jako gry paragrafowe. NSFW CYOA dodaje motywy dla dorosłych, dla czytelników od 18 lat. Klasyczne gry paragrafowe mają każde rozgałęzienie napisane z góry, a ta nie. AI pisze następną scenę z tego, co wybierzesz, więc ścieżki nie ograniczają się do tych, które ktoś przygotował wcześniej.

Wybieranie zaczyna się tutaj. Kiedy wpiszesz otwarcie, AI zada do trzech pytań doprecyzowujących, a każde z nich jest wyborem w twojej historii, na przykład kim jest twoja postać albo jak otwiera się pierwsza scena. Potem wybierasz poziom pikanterii i długość rozdziału. Darmowe konto przenosi cię do pełnej aplikacji do pisania, gdzie sterujesz dalej, tura po turze.

Napisz otwarcie z decyzją w środku

Najlepsze otwarcia CYOA wrzucają cię w chwilę, która już czegoś wymaga, na przykład pukanie do drzwi albo propozycję nieznajomego. Opisz tę chwilę w jednym czy dwóch zdaniach, w pierwszej albo drugiej osobie, i pozwól historii zapytać, co robisz.

Traktuj pytania jako swoje pierwsze wybory

Po kliknięciu „Kontynuuj” AI zadaje do trzech pytań o twoje otwarcie. Każde ma opcje do wyboru, więc działają jak pierwsze rozgałęzienia historii. Wybierz tę, która pasuje, albo wpisz własną odpowiedź.

Wiedz, jaka to interaktywna historia

To nie jest gra z rozgałęzieniami na stałej mapie i nic nie jest napisane z góry. W każdej turze historia podsuwa kolejne ruchy. Wybierasz jeden albo wpisujesz własny, a następna scena powstaje właśnie z tego. Możesz próbować rzeczy, na które nie pozwoliłaby żadna gra paragrafowa, a historia idzie tylko tam, dokąd zaprowadzą ją twoje wybory.

Graj jako twoja postać

Możesz wcielić się w główną postać i rozmawiać z innymi tura po turze, zamiast tylko wybierać działania. Mów głosem swojej postaci, a ludzie wokół ciebie odpowiedzą swoimi.

Wybieraj tak, żeby historia ruszała

Wybieraj działanie zamiast czekania. Otwarcie drzwi zmienia więcej niż podsłuchiwanie pod nimi.
Wpisz własny ruch, kiedy żadna podpowiedź nie pasuje. Coś konkretnego, jak pytanie o bliznę na dłoni kapitana, daje następnej scenie więcej materiału.
Pozwól, żeby niektóre wybory poszły źle. Nieudana ucieczka często prowadzi w ciekawsze miejsce niż udana.
Kiedy wątek wydaje się skończony, zdecyduj się odejść. Nowe miejsce przynosi nowe wybory.

Ustaw pikanterię i tempo

Przed pisaniem wybierz poziom pikanterii, od braku romansu po najwyższe poziomy, dla czytelników od 18 lat, oraz długość rozdziału. Krótkie rozdziały szybko sprowadzają następny wybór. Dłuższe pozwalają scenie odetchnąć, zanim znów zdecydujesz.

Trzy otwarcia, każde kończy się wyborem

Przeczytaj pierwszą scenę i zdecyduj, co zrobisz. Twoja przygoda zaczyna się tam, gdzie powiesz.

Przykładowy początek

Nocny pociąg

Pomysł: Budzę się w nocnym pociągu z biletem nie wiadomo skąd i nieznajomą, która obserwuje drzwi.

Kołysanie pociągu budzi cię gdzieś po północy. W przedziale jest ciemno, tylko pas księżycowego światła leży na siedzeniach, a bilet w twojej dłoni nosi twoje nazwisko, wypisane pismem, którego nie znasz. Naprzeciwko siedzi kobieta w szarym płaszczu podróżnym. Nie spuszcza wzroku z drzwi na korytarz ani nie wyjmuje prawej ręki z kieszeni. „Mówisz przez sen” — odzywa się, wciąż patrząc na drzwi. „Padło jakieś imię. Uważaj, kto jeszcze je usłyszy.” Korytarzem nadchodzą kroki, powolne i ciężkie, i zatrzymują się tuż za drzwiami. Klamka obraca się o centymetr i zastyga. Teraz kobieta patrzy na ciebie, spokojna i bardzo poważna. „Za tobą są drzwi do sąsiedniego przedziału” — mówi cicho. „Albo możesz mi zaufać i zostać dokładnie tam, gdzie jesteś.” Czy wymykasz się przez drzwi do sąsiedniego przedziału w ciemność, czy zostajesz na miejscu i jej ufasz?

Przykładowy początek

Gabinet księżnej

Pomysł: Włamuję się do gabinetu księżnej po list, a ona czeka na mnie z dwoma kieliszkami wina.

Zamek poddaje się przy trzecim wytrychu. Ostrożnie uchylasz drzwi gabinetu, a w chwili, gdy twoja stopa dotyka dywanu, lampa na biurku zapala się z cichym kliknięciem. Za biurkiem siedzi księżna Lenora Vasse, wciąż w sukni z balu, przy dwóch nalanych kieliszkach czerwonego wina. „Spóźniasz się” — mówi. „Spodziewałam się ciebie godzinę temu.” List, po który przychodzisz, leży na widoku między kieliszkami, z nienaruszoną pieczęcią. Drzwi za tobą są otwarte. Okno, przez które planujesz uciec, także, a ona wyraźnie daje ci do zrozumienia, że zauważyła jedno i drugie. „Siadaj” — mówi i przesuwa kieliszek po blacie w twoją stronę. „Napij się, powiedz, kto cię przysłał, a list jest twój. Albo uciekaj, a rano będę znała twoją twarz.” Wino łapie światło lampy. Jej uśmiech nie drga ani trochę. Czy siadasz na krześle i bierzesz kieliszek, czy próbujesz szczęścia z otwartym oknem?

Przykładowy początek

Miejsce katastrofy

Pomysł: Mój statek rozbija się na planecie porośniętej dżunglą, a jedynym innym ocalałym jest łowca nagród, który mnie ścigał.

Z kokpitu bucha dym, kiedy wyczołgujesz się na mokry czarny piasek. Dżungla huczy od stworzeń, których nie umiesz nazwać. Dwadzieścia metrów dalej na plaży wciąż płonie drugi wrak, a z jego dymu wychodzi, kulejąc, Kade Rourke, łowca nagród, który ścigał cię przez trzy układy gwiezdne. Zatrzymuje się na twój widok. Karabinu już nie ma, a z dawnej pewności siebie zostało niewiele. „Rozejm” — mówi, unosząc obie ręce. „Dopóki nie znajdziemy sposobu, żeby zejść z tej skały.” Noc zapada szybko, a między drzewami porusza się coś dużego. Ty masz jedyną działającą racę. On ma jedyną mapę. Nadajnik na grani mógłby dosięgnąć przelatującego statku, jeśli oboje dotrzecie tam żywi. Podaje ci rękę, żeby pomóc ci wstać, a ty zauważasz, że list gończy z twoją twarzą wciąż tkwi złożony w jego kieszeni. „Twój ruch” — mówi Kade. „Wspólnicy albo idę sam.” Czy chwytasz jego dłoń i wspinacie się razem na grań, czy zatrzymujesz racę i szukasz własnej drogi?